อาจมี “คำถาม” เกิดขึ้นมากมายในความสัมพันธ์ของคนสองคน
บางคำถามก็ได้รับคำตอบในขณะที่บางคำถาม...ก็ยังคงเป็นคำถามอยู่เช่นนั้น
ที่เราต้องเจ็บปวดกับความรักนั้น ...ไม่ใช่เพราะ “ รัก “ ...จากไป ...
แต่เป็นเพราะ “ รัก “ ...ยังคงอยู่ต่างหาก...

ถ้าวันนี้คนสองคน  ต่างหมดรักกันไป   คงไม่มีใครต้องเสียใจมากนัก
แต่กลับเป็นเพราะ“ รัก “ที่ยังคงอยู่ในใจของเรานั่นเอง... ที่ทำให้ปล่อยวางไม่ได้ 

ความรักเป็นสิ่งสวยงาม....
หลายคนจึงอดหลงใหลได้ปลื้มกับรักไม่ได้....ในยามที่มีความรักอยู่...
เรามักคิดเอาเองว่า   เพราะเรารักเขามาก
เขาคงเห็นความดี... ความตั้งใจของเรา
และรักเราตอบบ้าง... ไม่มากก็น้อย
และเมื่อเขาตอบรับรักของเรา...
ก็มักจะทำให้เรา “ ยึดมั่น “ ว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของเรา...
เป็นเหมือนทรัพย์สินส่วนตัวอย่างหนึ่ง
ที่จะต้องอยู่กับเราทุกครั้งที่เราต้องการ...
นาน...เท่าที่เราปรารถนา
ความรู้สึกนี้แหละ คือจุดเริ่มต้นของความ “ เจ็บปวด ”

รักไม่จำเป็นต้องลงเอยด้วยความเศร้าเสมอไป
เพียงแต่ถ้าเขาจะอยู่...หรือเขาจะไป
จะรักเรามากขึ้น... คงเดิม... หรือลดน้อยถอยลง
ก็เป็นเพราะคนสองคน... ไม่ใช่เพราะ ... “ ความต้องการของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง “
สิ่งสำคัญจึงไม่ได้อยู่ที่ว่า ... “ วันนี้...เขายังอยู่หรือจากไป “

แต่สำคัญที่ว่า ... “ ช่วงเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน “
ขอให้มีความทรงจำที่ดี ... เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว
อย่างน้อย...เราก็ยังมีสิ่งดีๆให้ได้นึกถึง
และยิ้มให้กับความทรงจำนั้นได้...
ถึงแม้วันนี้จะยัง “ ร้องไห้...”
แต่ก็คงไม่เป็นไร ...เพราะ “ ชีวิต “...ก็เป็นแบบนี้
มีวันที่เลวร้าย... มีวันที่สวยงาม ...มีวันที่ว่างเปล่า