ความรัก กับ ความแค้น

สองสิ่งนี้ มันไม่เคยอยู่รวมกัน มันไม่เคยเข้ากันได้

คล้าย... น้ำกับน้ำมัน

เมื่อนำมาเทรวมกัน..ก็ไม่มีทางกลืนกินเป็นเนื้อเดียว

แต่... มันกลับเป็นของคู่กัน

เมื่อความรักจากไปอย่างไม่ดีนัก

ครั้งหนึ่ง "เคยรัก" รักที่เขาเป็นเขาในแบบที่เราอยากให้เป็น

ครั้งนี้"แค้น"เพราะเกลียดที่เขากลับมาเป็นตัวของตัวเอง แสดงตัวตนที่แท้จริงออก
มา

อย่างที่เขาว่ากันว่า"ทั้งรักทั้งแค้น"นั่นเอง

คิดถึงสิ่งที่เขาเคยเป็น...นั่นรัก

คิดถึงสิ่งที่เป็นอยู่...ก็เกลียด

สลับไปสลับมาจนเป็นความสับสน

แต่... ความรักที่มี.. มันก็คงอยู่ที่เดิมของมัน

อยู่ในแก้วน้ำใสอย่างสงบนิ่ง

แล้วความแค้นที่เกิดจากความเกลียดก็ถูกเทเติมเต็ม

จนทับถมความรักที่มีอยู่...

อย่าหนีปัญหา...
ไม่ว่าเรื่องราวนั้นจะหนักหนาสาหัสเพียงใหน
เพราะถึงแม้ว่าจะหนีไปไกลสักเท่าไหร่...
ปัญหาก็เหมือนเงื่อนปมที่รอคอยให้กลับไปคลี่คลาย...
ปัญหาไม่ใช่วัชพืช ที่ย่อยสลายไปกับผืนดินเมื่อถึงเวลา...
แต่เปรียบดังก้อนหิน วางอยู่อย่างนั้น...ตั้งอยู่อย่างนั้น...
รอคอยให้เรารวบรวมความกล้า ยกก้อนหินนั้นขึ้นมา...แล้วผลักออกไปจากเส้นทางชีวิต...